Logos Multilingual Portal

Select Language




Johann Wolfgang Goethe (1749 - 1832)

Nacque a Francoforte sul Meno il 28 agosto del 1749.
Nel 1771 si laureò in giurisprudenza a Lipsia, dove aveva seguito corsi di disegno, medicina e scienze naturali. Tornato a Francoforte conobbe Herder, Jacobi e Klopstock, lesse autori mistici e neoplatonici e si avvicinò alla filosofia di Spinoza. Fu in questo periodo che compose I dolori del giovane Werther.
Nel 1775 si trasferì a Weimar come membro del Consiglio Segreto del Duca Carlo Augusto di Sachsen-Weimar, al servizio del quale si dedicò a studi di botanica e di mineralogia e si occupò di problemi politici. Gli anni che seguirono furono molto felici per l'attività letteraria di Goethe, che compose le liriche Il Divino e Limiti dell'Umanità e iniziò le stesure dell'Urfaust, dell'Ifigenia in Tauride, del Wilhelm Meister, del Tasso e dell'Egmont.
Nel 1782 l'imperatore Giuseppe II gli conferì il diploma di nobiltà, consentendogli di porre la particella von davanti al suo cognome; il 3 settembre dello stesso anno partì per quel Viaggio in Italia che avrebbe raccontato in uno dei più bei libri di viaggio di tutti i tempi.
Tornato in Germania, nel 1789 ebbe un figlio da Christiane Vulpius. Negli anni seguenti strinse una profonda amicizia con Schiller, che lo esortò a non abbandonare la redazione del Faust, e con il quale collaborò alla stesura di una raccolta di epigrammi, Xenien. Nel 1808 fu insignito della Legion d'Onore da Napoleone.
Nel 1830, a Roma, gli morì il figlio Augusto. Goethe lo seguì il 22 marzo del '32, alcuni mesi dopo aver sigillato il manoscritto del Faust II.




links:
Penetrating Goethe
Das Goethe Projekt

ако само верујете у себе, вероваће у вас и други
ако се имало зна, зна се заправо само да са знањем расте сумња
где је много светлости, много је и сенки
када би се морали проучити сви закони, не би остало времена да их кршимо
моћ језика не лежи у одбацивању оног што је страно него у асимиловању
моћ језика не лежи у одбацивању свега што је страно већ у њиховом усвајању
не варају чула, ма разум
не знам ни за једну грешку коју ја не бих могао да починим
никада не идете тако далеко као када не знате куда идете
односи се према људима као да су оно што би требало да буду, и помогни им да постану оно за шта су способни да буду
свака привлачност је узајамна
свако чује само оно што разуме
све се може поднети у животу, осим дана непрекидне среће
страсти су или мане или врлине, само ако су доведене до екстрема
човек који не зна ни један страни језик не зна ништа ни о свом матерњем језику