Logos Multilingual Portal

Select Language

Roberto Bolaño (1952-2003)

He was a Chilean novelist and poet, winner of the prestigious Rómulo Gallegos Prize for his novel "Los detectives salvajes" (The Savage Detectives) in 1999. For most of his youth he was a nomad, living at one time or another in Chile, Mexico, El Salvador, France and Spain, until he finally settled down in the early eighties in the small Catalonian beachtown of Blanes, where he would die of a liver disorder he suffered from for more than a decade. A crucial episode in his life, mentioned in different forms in several of his works, occurred in 1973, when he left Mexico for Chile to "help build the revolution." In this trip he would meet Salvadorean revolutionary poet Roque Dalton. After Augusto Pinochet's coup against Salvador Allende, he was arrested and spent six days in custody, although he did not suffer torture, and was rescued by two former classmates who had become police detectives. In the seventies he became a Trotskyist and founding member of the infrarrealismo, a small reaching poetic movement. Six weeks before he died, his fellow Latin American novelists hailed him as the most important figure of his generation at an international conference he attended in Seville.
Bolaño only began publishing regularly in the late nineties, when he immediately became a widely respected figure in Spanish and Latin American letters.

αν ήταν να λέω ακριβώς αυτό που σκέφτομαι, θα με συνελάμβαναν ή θα με έκλειναν σε ένα τρελοκομείο. Ελάτε λοιπόν, είμαι σίγουρος πως όλοι θα έχετε την ίδια περιποίηση
πώς αναγνωρίζεις ένα έργο τέχνης; Πώς μπορεί να κρατηθεί μακριά, έστω και για μια στιγμή, από τους κριτικούς του, τους σχολιαστές του, του ακάματους αντιγραφείς του, τους καταστροφείς του και το τελικό πεπρωμένο της λήθης; Απλό-μετάφρασέ το
το φονικό ένστικτο είναι, σαν πολλά άλλα ένστικτα, έμφυτο στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος και ο θάνατος, ο άνθρωπος και η ωμότητα, ο άνθρωπος και το αίμα - όλα αυτά πάνε μαζί. Δεν είναι ευχάριστη κατάσταση, αλλά είναι αναμφίβολα η πραγματικότητα
υπάρχουν περπτώσεις, συγκυρίες και συμφραζόμενα όπου η βία και επομένως ο φόνος (δηλαδή η βία στο έπακρο) πολύ εύκολα παίρνει πραγματικές διαστάσεις, εμφανίζεται, γίνεται πραγματικότητα